Πρώτη σε τροχαία δυστυχήματα στην Ε.Ε. η Ελλάδα

Είναι χαρακτηριστικό ότι το διάστημα 1980-2003 το ποσοστό των νεκρών σε τροχαία στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 12%, ενώ σε όλες τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης παρουσίασε μείωση. Ακόμα, η Ελλάδα έρχεται τέταρτη στη λίστα των χωρών με τους περισσότερους νεκρούς από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκους(148 νεκροί ανά εκατομμύριο κατοίκων), μετά τη Λετονία (210), τη Λιθουανία (205) και την Πορτογαλία (150).

Κι έρχομαι τώρα στο πελώριο ΓΙΑΤΙ και να δούμε μαζί το ποιος φταίει. Σίγουρα δεν είναι μόνο ένας παράγοντας ή μια αιτία που φταίει για τα δυστυχήματα. Είναι πολλοί οι παράγοντες που οδηγούν στα τροχαία και θα πρέπει να τους αναφέρουμε.
Πρώτα πρώτα φταίμε εμείς οι ίδιοι γιατί δεν οδηγούμε σωστά. Δεν σεβόμαστε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και δεν υπολογίζουμε την ανθρώπινη ζωή. Είναι μερικές παραβάσεις του ΚΟΚ που χαρακτηρίζονται θανατηφόρες, όπως οι μεγάλες ταχύτητες, το προσπέρασμα σε στροφή ή χωρίς ορατότητα, η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη και η κίνηση στο αντίθετο ρεύμα πορείας. Ολες αυτές τις παραβάσεις του ΚΟΚ τις παίρνουμε αψήφιστα και τα αποτελέσματα είναι οδυνηρά.

Αλλος παράγοντας των τροχαίων αυτών των ημερών είναι το αλκοόλ. Το αλκοόλ θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι σκοτώνει. Δεν σηκώνει αστεία. Αν πιούμε, ας μην οδηγήσουμε ή ας οδηγήσει το αυτοκίνητό μας κάποιος άλλος.

Είναι και άλλοι παράγοντες που προκαλούν τροχαία. Εκείνο που θα πρέπει να έχουμε κατά νου είναι ότι στην οδήγηση χρειάζεται σύνεση, προσοχή και πιστή τήρηση των κανόνων του ΚΟΚ. Αυτό επιβάλλει ο πολιτισμός μας, αυτό επιβάλλει ο σεβασμός στη ζωή και στους συνανθρώπους μας.

Καλό ταξίδι άγγελέ μου...

Μικρούλι μου,

Μου ήταν τόσο εύκολο να Σ' ΑΓΑΠΑΩ γιατί μπορούσες να μου το εμπνέεις συνέχεια. Τόση γλύκα σ' ένα γίγαντα δεν είχα δει ποτέ μου... "Μαζί σου δεν φοβάμαι τίποτα και κανέναν" σου είχα πει, τώρα που δεν θα σ' έχω δίπλα μου πάλι δεν θα φοβάμαι γιατί θα υπάρχεις μέσα μου...

Είσαι από τα πιο ξεχωριστά άτομα που ήρθαν στη ζωή μου κι έγινες ξεχωριστός γιατί τίποτα δεν σε χαλούσε, γιατί παθιαζόσουν, γιατί ζούσες την κάθε στιγμή όπως ακριβώς ήθελες και πάντα με φόβιζε αυτό...

Τον Οκτώβριο του 2005 μου είχες γράψει σ' ένα τετράδιο :

Ένα άθλιο στρώμα γεμάτο με αίμα...

Ένα άτυχο σώμα μ' ένα μαχαίρι στο δέρμα,

σκαλίζει μια φράση πάνω στο δέρμα μόνο με αίμα...

<< δεν είναι η αγάπη τίποτ' άλλο παρά ένα ψέμα...>>

Τώρα πρέπει να σταματήσω να σ' αγαπάω;;;

Αυτό που είχαμε ήταν κάτι ξεχωριστό και θα παραμείνει έτσι....

Μου λείπεις και θα μου λείψεις ακόμα περισσότερο...

Το Χαζούλι Σου

It'll be alright You said

Tommorrow

Don't you cry Don't you shed a tear

When you wake up I will still be here

When you wake up

We'll battle all your fears And now I'll...

Take my heart back

Leave your pictures on the floor

Steal back my memories

I can't take it anymore

I've cried my eyes out

Oh,and now I face the years

The way you loved me

Vanished all the tears

Artist: JENNIFER LOVE HEWITT Song: TAKE MY HEART BACK

Ήρθε το τέλος!

20 Μαΐου αρχίζουν οι πανελλήνιες το ακούσατε;;

Μου έχουν κοπεί τα πόδια... Μου έχει ανέβει η πίεση (έχω και υπόταση φανταστείτε..), και γενικά έχω τα συμπτώματα του άγχους!

Σας διαβάζω όλους στα κλεφτά αλλά δεν προλαβαίνω να αφήνω μηνύματα.... Να είστε είστε όλοι πολύ καλά και να περνάτε ακόμα καλύτερα! Α! και να μου μεταδίδεται θετική ενέργεια, που τη χρειάζομαι πολύ!

Επανήλθα!!

Επανήλθα...Και μάλιστα δυναμικά! Σας ευχαριστώ όλους... Πολύ πολύ πολύ!!! Σκέφτηκα πως δεν πρέπει να σταματήσω να κυνηγώ το όνειρο μου και ότι ο μόνος εχθρός μου είναι ο εαυτός μου αυτή τη στιγμή! Άλλωστε μόνο 7 εβδομάδες έμειναν!!

Πάμε να παίξουμε..... Ο αγαπητός lockheart με κάλεσε σ'ένα παιχνίδι...

Το θέμα του sex είναι μεγάλη υπόθεση, είμαι των ήρεμων και ρομαντικών πραγμάτων.... Λόγω ηλικίας! Ξέρετε τώρα σβηστά φώτα, κεράκια δεξιά κι αριστερά...

Αλλά μακαρόνια κάθε μέρα ποιος μπορεί να τρώει;;;

Οπότε πρέπει να υπάρχουν κι αλλαγές....

Γιατί το σεξ πρέπει να το βλέπεις και σαν παιγνίδι...

Και πρέπει να χρησιμοποιείς διάφορα μέσα που ίσως βοηθήσουν να το καταφέρεις...

Όργιο δεν θα έκανα ποτέ......

Προτιμώ την αποκλειστικότητα!

Αυτά από εμένα... καλό Σαββατοκύριακο... Ότι και να κάνετε με όποιον και να είστε!

Πανελλήνιες VS Βαρεμάρας!

Δεν είμαι καλά..... Βαριέμαι απίστευτα! Έχω μπει στη τελική ευθεία για τις πανελλήνιες κι έχω αρχίσει ήδη να κουράζομαι. Για έναν ανεξήγητο λόγο νιώθω ότι δεν θα τα καταφέρω, Φοβάμαι πολύ κι απογοητεύομαι. Κι αν δεν τα καταφέρω τι θα κάνω... Δεν πιστεύω και πολύ στον εαυτό μου... Με έχει πιάσει μια τρομερή ηττοπάθεια.... Χρειάζομαι ψυχολογική στήριξη γιατί αν δεν τα καταφέρω θα χρειαστώ ψυχίατρο!!!
Τώρα συνειδητοποιώ πόσο ψυχοφθόρα είναι όλη αυτή η κατάσταση!

Α! ΡΕ ΜΑΜΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!!!

Αυτά είναι! είπα και μπήκα μέσα με τον συνοδό μου, στην είσοδο μας περίμενε λουλουδάκι και χαιρετούρες από τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα! Εκείνη την ώρα μου ήρθε στο μυαλό η μάνα μου που από την ώρα που της είπα ότι θα πάω στο χορό των ναυτικών δοκίμων έλεγε: Η Αλίκη στο Ναυτικό και γέλαγε μόνη της χωρίς να υπάρχει λόγος.... Λίτσα τι πίνεις και δεν μας δίνεις!!!(αλλά μάλλον είχε προαίσθημα ότι θα περάσω καλά!) Μπαίνοντας αντίκρισα ένα από τα πιο ωραία θεάματα στη ζωή μου... Άντρες... Παντού...και όλοι ένστολοι! Ευτυχία!!! Κατά ένα περίεργο τρόπο όλοι ήταν κούκλοι! Η στολή λες να έφταιγε;;; Δεν ξέρω τι έφταιγε αλλά από χθες ευχαριστώ την μαμά πατρίδα για τους άντρες που βγάζει! Και το πολεμικό ναυτικό που μάζεψε όλα τα κουκλιά για να τα δω εγώ!!! Γνώρισα πολύ ενδιαφέροντα άτομα και μου έκανε πάρα πολύ καλό!
Φυσικά, η βραδιά δεν τελείωσε εκεί!!!! Μετά πήγαμε μπουζούκια!!! Στον Καλίδη και σε αυτή την άσχημη τη Θελξη... Χορέψαμε εννοείται... Γελάσαμε... Και πέρασε τέλεια!!!! Κάτι που είχα πάρα πολύ καιρό να κάνω.....

Σφαλιάρα!

Γιατί όταν νομίζεις ότι τελικά έχεις ξεπεράσει κάποια πράγματα, πάντα κάποιος γυρίζει από το πουθενά και στα θυμίζει; Τότε τρως μια σφαλιάρα που είναι όλη δική σου. Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό, γυρίζει στα καπάκια και τρως και δεύτερη πριν προλάβεις καν να σηκωθείς από την πρώτη, ύπουλο χτύπημα αυτό. Και μετά φεύγει... Και μένεις πάλι μόνος σου, χωρίς υποκατάστατα αυτή τη φορά για να μην ξεγελάς τον εαυτό σου... Γιατί κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει, και στην επόμενη σφαλιάρα εσύ πρέπει να είσαι δυνατός... Δεν πρέπει να σπάσεις σαν γυαλί όπως τώρα....

Χρονια Πολλά Πολλά Πολλά!!!!

Γιατρουδάκι μου, χρόνια πολλά! Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να αποκτήσεις ότι επιθυμείς! Να κρατήσεις όσα αξίζουν κι αγαπάς και να πας πολύ πολύ μπροστά στη ζωή σου.... Γιατί το αξίζεις!

Χρόνια πολλά και σε όσους άλλους γιορτάζουν!!!

Πάμε πόλεμο;;;

Μία πρόταση, μία πρόσκληση, μία συνάντηση, μια "συνεργασία"! Πάντα ήθελα να κάνω κάτι για να βοηθήσω τους συνανθρώπους μου, να πάρω δύναμη, ζωή από κάθε ευκαιρία ζωής που θα δίνω. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορώ να βοηθήσω αλλά κάποιος μου έδωσε την ευκαιρία να το κάνω κι αισθάνομαι πολύ τυχερή γι'αυτό.

Για όσους δεν κατάλαβαν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να συμμετέχω στο ταξίδι του γιατρού μας MAD στο CHAD αν όλα πάνε καλά.

Έχω μια διαίσθηση ότι το πολυπόθητο ταξίδι θα πραγματοποιηθεί, παρ' όλες τις αναταραχές που επικρατούν αυτή τη στιγμή εκεί κάτω κι ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά! Τα 15.000 πακέτα εμβολίων θα γίνουν και μιας και θα είμαστε 3 άτομα θα γίνουν ακόμα γρηγορότερα και με μεγαλύτερη επιτυχία αφού θα υπάρχει τέλειο ,θέλω να πιστεύω, ομαδικό πνεύμα. Τα παρατράγουδα θα τα αποφύγουμε, ελπίζω, μιας και θα πάω μελαχρινή και μαύρη αφού θα έχουν προηγηθεί ατελείωτες ώρες ηλιοθεραπείας! Επίσης έχω ξεκινήσει και την προσπάθεια να πάρω και 5 κιλά για να μην τραγουδάνε οι συνεργάτες μου το άσμα <<όπου φυσάει ο άνεμος>>και εγώ με τη σειρά μου <<και σαν τον άνεμο στους δρόμους τριγυρνώ>>.

Αυτή τη στιγμή στο Chad επικρατεί μια αναταραχή, λόγω τρομοκρατικών ενεργειών και επεισοδίων (γιατρέ αν κάνω λάθος διορθώστε με). Αυτά σύντομα θα τελειώσουν(προσεύχομαι γι'αυτό). Όταν γίνει το ταξίδι θα δώσουν έναν άλλο πόλεμο,να αυξηθεί ο μέσος όρος ζωής, γιατί είναι λυπηρό αν σκεφτείς ότι το 2008 παιδιά πεθαίνουν από ανεμοβλογιά.

Ένα μεγάλο μπράβο στον MAD ΚΑΙ ΤΟΝ Α. ΦΙΛΟ ΤΟΥ για την προσπάθεια αυτή που κάνουν και θα συνεχίσουν να κάνουν.Γατί δεν είναι μόνο το να πάρουν την απόφαση να πάνε εκεί και να εμβολιάσουν κάποια παιδιά, αυτό είναι το λιγότερο. Έχουν εργαστεί πολύ σκληρά και πολύ καιρό πριν για να καταφέρουν να συγκεντρώσουν όλα εκείνα τα εμβόλια.

Συγχαρητήρια κι ευχαριστώ πολύ για την εμπιστοσύνη!!!!

Αχαριστία

Αυτές τις μέρες κατάλαβα τι με ενοχλεί περισσοτερο σαν άνθρωπο! Η αχαριστία ήταν τελικά! Το να κάνεις πράγματα για ανθρώπους όταν σε χρειάζονται και στη συνέχεια όταν εσύ χρειάζεσαι αυτούς ή όταν δεν σε έχουν ανάγκη να σου γυρνάνε την πλάτη. Να πιστεύεις ότι θα έχεις ανθρώπους για μια ζωή δίπλα σου, γιατί εκείνοι σου το πέρασαν αυτό και τελικά να διαπιστώνεις με λείπει ότι ο μοναδικός που έχεις είναι ο εαυτό σου (εγώ έχω και τη μανούλα μου).

Πότέ δεν ήμουν με όλους τους ανθρώπους καλή, σε κάποιους έχω φερθεί πολύ άσχημα, σε άλλους τέλεια!!! Παραδόξως όμως, αντί να μου συμπεριφερθούν με κακία και αδιαφορία εκείνοι που είχαν λόγο να το κάνουν, συνέβει το ακριβώς αντίθετο.

Έχω μάθει όμως να ισσοροπώ και χωρίς τους άλλους, απλά με πιάνει το παράπονο...

Άντε και σπουδάζω... Μετά τι;;;;

Η ζωή τελικά είναι όλο εκπλήξεις!!! Χθες καθώς δούλευα με μόχθο και κουραζόμουν να παίζω πασιέντζες στη δουλειά μου, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν από μία φαρμακευτική εταιρία που στις αρχές του Σεπτεμβρίου είχα στείλει κάποιο βιογραφικό ψάχνοντας για δουλειά. Μου έκαναν πρόταση για συνεργασία, στο τμήμα δημοσίων σχέσεων ως γραμματέας με πρώτο μισθό 1400 ευρώ!!!!!!!!! Απίστευτο;;;

Φυσικά δεν δέχτηκα, διότι έχω μία παρόμοια δουλειά (εξού και οι πασιέντζες) και η ηθική μου δεν μου επιτρέπει να "πουλήσω" το αφεντικό μου και εκτός αυτού είναι πάρα πολλά τα λεφτά για εμένα! Όχι ότι θα μου έπεφταν άσχημα φυσικά, απλά σκέφτομαι ότι είναι πολύ γλυκά, και ίσως επηρεαζόμουν αρνητικά τις επιλογές που ήδη έχω κάνει! Τόσα χρήματα μπορεί να με αποπροσανατολίσουν από το διάβασμά μου για τις πανελλήνιες γιατί αργότερα μπορεί να σκεφτώ <<αφού βγάζω τόσα λεφτά χωρίς να έχω σπουδάσει, γιατί να σπουδάσω;>>.

Το ζήτημα όμως που με απασχολεί είναι άλλο. Πως γίνεται εγώ χωρίς πτυχίο και μόνο με 2 ξένες γλώσσες να βγάζω τόσα χρήματα και άλλοι με περισσότερα από ένα πτυχία και περισσότερες από δύο ξένες γλώσσες να παίρνουν το βασικό ή πολύ χειρότερα να είναι άνεργοι.

Ένα έχω να πω η χώρα μας πάει απ' το κακό στο χειρότερο! Αρχικά μας προσανατολίζει να σπουδάζουμε, όχι όπου κι όπου αλλά στο πανεπιστήμιο και αφού βγούμε από αυτό οι θέσεις είναι καλυμμένες από κάτι χαζά δεκαοχτάχρονα σαν κι εμένα!

Συμπερασματικά, εσύ φίλε μου που έφαγες τα χρόνια σου στα θρανία και τα Σαββατοκύριακα σου πάνω από ένα βιβλίο αντί να γυρίσεις όλες τις καφετέριες και μπαράκια της περιοχής είσαι βλάκας,γιατί εγώ στα 18 μου παίρνω 1400 το μήνα και κάθομαι σ' ένα γραφείο!

Και να ξεκαθαρίσουμε κάτι δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ανεργία, απλά δεν γίνεται ισομερής κατάταξη. Επεξηγηματικά, είναι βλακώδες το σύστημα της παιδείας να μας ωθεί όλους να σπουδάσουμε στο πανεπιστήμιο, έτσι έρχονται σε κορεσμό άλλα επαγγέλματα. Γι αυτό αυτή τη στιγμή ο υδραυλικός παίρνει περισσότερα από εσένα γιατρέ μου!!! Κι ο μηχανικός αυτοκινήτων περισσότερα από εσένα οικονομολόγε μου!!!

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα και πριν από μενα...

Είμαι πολύ θυμωμένη, είμαι εξοργισμένη θα έλεγα. Ας μου απαντήσει κάποιος γιατί τις μαλακίες των μεγάλων (είτε σε εξουσία είτε σε ηλικία) να την πληρώνουν μικρά παιδιά;

Πέρασα μια βόλτα απ'τη Λυδία μας για να δω τι γίνεται μ' αυτόν τον γαμ... πυρετό που ταλαιπωρεί το κοριτσάκι μας, αλλά πέρα από τον πυρετό οι γονείς της έχουν να αντιμετωπίσουν κι άλλο πρόβλημα,η μικρή ψάχνει απαντήσεις και κανείς δεν μπορεί να της τις δώσει και αυτό κάνει ακόμα πιο δύσκολη την κατάσταση. (Περαστικά Μπουμπού!)
Την απάντηση στο ερώτημα: γιατί σ' εκείνη,αλλά και γενικά σε μικρά παιδιά και ηλικίες; την έχω κι εγώ.
Με αφορμή λοιπόν το νινί,που όλοι μας γνωρίσαμε μέσα από το blog, έψαξα να βρω κάποιες απαντήσεις. Άλλες με ικανοποίησαν και άλλες όχι....

(ακολουθεί κουραστικό κείμενο)
Ιστορική αναδρομή:

• Στις 6 Αυγούστου 1945 το νέο «παιχνιδάκι» του ανθρώπου σκορπίζει το θάνατο στη Χιροσίμα. Με την έκρηξη αφανίζονται 70.000 άνθρωποι, που γίνονται 140.000 ως το τέλος του 1945 και 200.000 μέχρι σήμερα. Το πείραμα επαναλαμβάνεται στις 9 Αυγούστου 1945 στο Ναγκασάκι. Το αποτέλεσμα είναι άλλοι 70.000 νεκροί και μέχρι σήμερα 100.000.Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων των δύο ατομικών βομβών είναι 300.000.





• Στις 23 Σεπτεμβρίου 1949 ο πρόεδρος Χ. Τρούμαν ανακοινώνει ότι οι Σοβιετικοί έκαναν την πρώτη τους δοκιμή ατομικής βόμβας. Στις 1 Νοεμβρίου 1952 οι Αμερικανοί δοκιμάζουν τη βόμβα υδρογόνου (Η-bomb) ή πυρηνική βόμβα ή βόμβα νετρονίου ή αλλιώς η βρώμικη βόμβα που μόνο σκοπό έχει τον αφανισμό ανθρώπων σε ποσοστό 95%. Η ατομική βόμβα σκοπό είχε τις επίγειες καταστροφές σε ποσοστό 85% και τον θάνατο σε ποσοστό 15%. Εννέα μήνες αργότερα οι Σοβιετικοί κάνουν κι αυτοί την πρώτη θερμοπυρηνική δοκιμή τους.
  


• Το βράδυ της 2ας Δεκεμβρίου 1984, μετά από έκρηξη στο εργοστάσιο φυτοφαρμάκων της εταιρείας Union Carbide που τώρα λέγεται DOW Chemical, απελευθερώθηκαν 40 τόνοι θανατηφόρων τοξικών αερίων με τρομακτικές συνέπειες για τους κατοίκους της Μποπάλ. Ακόμα και σήμερα οι επιζώντες υποφέρουν από πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας όπως καρκίνος, θυρεοειδής, γενετικές ανωμαλίες και χρόνιος πυρετός.
  
  
• Το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ έλαβε χώρα στις 26 Απριλίου του 1986, στον αντιδραστήρα Νο. 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνομπίλ της Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος σήμερα βρίσκεται σε εδάφη της Ουκρανίας. Το ατύχημα ήταν της τάξης του μέγιστου προβλεπόμενου ατυχήματος στην Διεθνή Κλίμακα Πυρηνικών Συμβάντων. διατάραξε σοβαρότατα τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που επικρατούσαν στις γύρω περιοχές και είχε σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία. Από το ατύχημα πέθαναν επιτόπου δυο από τους εργάτες του σταθμού. Μέσα σε τέσσερις μήνες, από τη ραδιενέργεια και από εγκαύματα λόγω της θερμότητας, πέθαναν 28 εκ. των πυροσβεστών που έσπευσαν στο χώρο του ατυχήματος και διαπιστώθηκαν 19 επιπλέον θάνατοι ως το 2004.
  Επιπλέον, υπολογίζεται ότι επηρεάστηκε η υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων εξαιτίας της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με ραδιενέργεια. Οι ποσοστιαίες αυξήσεις των καρκίνων ήταν άνω του 15% στους πληθυσμούς που εκτέθηκαν, με χιλιάδες θανάτους από καρκίνο και λευχαιμία να συνδέονται με το ατύχημα.




• Πυρηνικές δοκιμές σε στεριά, αέρα και θάλασσα, στον πόλεμο του Κόλπου 1989 και στο Κοσσυφοπέδιο πρόσφατα.
  

Ραδιενεργός ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα :

Ο ατμοσφαιρικός αέρας είναι το πρώτο συστατικό του οικοσυστήματος που μολύνεται μετά από πυρηνική έκρηξη ή ατύχημα πυρηνικής εγκατάστασης, που έχει σαν αποτέλεσμα τη διαρροή ραδιενεργού υλικού στην ατμόσφαιρα. Η έκταση της μόλυνσης εξαρτάται από την πηγή που την προκάλεσε. Ο ατμοσφαιρικός αέρας είναι ο δρόμος με τον οποίο μεταφέρονται τα ραδιενεργά άτομα σε περιοχές μακριά από την πυρηνική έκρηξη ή ατύχημα. Περισσότερο επικίνδυνη από τη μολυσμένη με ραδιενέργεια τροφή ή νερό είναι η εισπνοή μολυσμένου αέρα μόλυνση του αέρα δεν διαρκεί πολύ γιατί τα ραδιενεργά υλικά λόγω της βαρύτητας καταλήγουν σύντομα στο έδαφος και σε ότι βρίσκεται πάνω σ’ αυτό, συμπερασματικά και σ'εμας, περνώντας έτσι στο DNA μας,άρα και στις μεταγενέστερες γενιές.(για το τι προκαλεί θα μιλήσουμε παρακάτω)

Συσχέτιση με την Ελλάδα:

Μέρος του ραδιενεργού νέφους από το Τσερνομπίλ έφτασε και στην Ελλάδα μετά από μερικές μέρες. Προκλήθηκε πανικός στον ελληνικό πληθυσμό, συγκεκριμένα σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, με τον κρατικό μηχανισμό να κάνει συστάσεις για αποφυγή του φρέσκου γάλακτος και το καλό πλύσιμο φρούτων και λαχανικών από τις 5 Μαΐου και μετά. Το ραδιενεργό νέφος επηρέασε κυρίως την Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία, όπου χρόνια αργότερα ανιχνεύονταν ποσά ραδιενέργειας υψηλότερα του κανονικού. Μετρήσεις που έγιναν το 1996 έδειξαν εκπομπές καισίου στα 65 κιλομπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο με το όριο επικινδυνότητας να βρίσκεται στα 5 κιλομπεκερέλ. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία δεν παρατηρήθηκε αύξηση στη συχνότητα της λευχαιμίας, εκτός από τη σπάνια βρεφική λευχαιμία, αλλά ούτε και στον καρκίνο του θυρεοειδούς. Από την άλλη όμως υπολογίζεται από έρευνα της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας ότι έγιναν περίπου 2.500 τεχνητές εκτρώσεις το 1986 από γονείς οι οποίοι φοβήθηκαν τις πιθανές επιπτώσεις της ραδιενέργειας στο έμβρυο. Επίσης ιατρικοί κύκλοι αποδίδουν 1500 περιπτώσεις καρκίνου (1986-2003) που δεν δικαιολογούνταν από το ιστορικό του ασθενούς, σε πιθανές επιπτώσεις του Τσερνόμπιλ.

Συνέπειες στον άνθρωπο
Χωρίζονται σε δυο κατηγορίες:

• α) Οι στοχαστικές (ή πιθανολογικές) είναι εκείνες που η εκδήλωσή τους έχει το χαρακτήρα του τυχαίου. Η πιθανότητα εκδήλωσής τους έχει το χαρακτήρα του τυχαίου. Η πιθανότητα εκδήλωσής τους συνδέεται με τη δόση της ακτινοβολίας που απορροφάται από τον οργανισμό. Δεν υπάρχει βέβαια κατώτερη δόση ακτινοβολίας. Η εκδήλωσή τους μπορεί αν γίνει μετά από δεκαετίες. Οι στοχαστικές συνέπειες προκαλούνται από πολύ χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας και αφορούν τη ζωή χιλιάδων ατόμων. Οι στοχαστικές επιπτώσεις είναι: · Η εμφάνιση καρκίνου (λευχαιμίες, όγκοι μαστού, καρκίνος μυελού των οστών, πνεύμονα, οστών, θυρεοειδούς, ήπατος, λεπτού εντέρου και δέρματος). · Οι κληρονομικές ανωμαλίες. Οι ακτινοβολίες προκαλούν μεταλλάξεις από τοπικές βλάβες στο DNA που δεν είναι ορατές στο μικροσκόπιο και χρωματοσωμιακές ανωμαλίες που δεν επιδιορθώνονται και είναι ορατές στο μικροσκόπιο (π.χ. σύνδρομο DOWN). Όσο μικρή κι αν είναι η ποσότητα ακτινοβολίας που απορροφά ένα κύτταρο, πάντοτε δημιουργείται αυξημένη πιθανότητα μεταλλάξεων. Μια μετάλλαξη του γενετικού υλικού για να εκδηλωθεί σ’ ένα άτομο, πρέπει το άτομο αυτό να έχει προέλθει από ένα σπερματοζωάριο κι ένα ωάριο που έχουν ακριβώς την ίδια μετάλλαξη. Σε αντίθετη περίπτωση δεν εκδηλώνεται η μετάλλαξη στον απόγονο. Η κληρονομικές ανωμαλίες είναι δυσμενείς για τον άνθρωπο π.χ. η μεσογειακή αναιμία.
  
  
• β) Μη στοχαστικές συνέπειες. Αυτές παρατηρούνται σε σχετικά υψηλές δόσεις ακτινοβολίας και η πιθανότητα και ο βαθμός εκδήλωσής τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, το βάτος, η γενική κατάσταση του ατόμου αλλά και η περίθαλψη που θα έχει τις πρώτες ώρες ή μέρες. Οι μη στοχαστικές συνέπειες είναι: · Το γαστρεντερικό σύνδρομο (καταστροφή των κυττάρων που καλύπτουν το γαστρεντερικό σύστημα). · Η καταστροφή του μυελού των οστών. Η μόνη θεραπεία είναι η μεταμόσχευση του μυελού των οστών. Συνήθως όμως απορρίπτονται τα ξένα κύτταρα. Εμφανίζεται 2-3 μέρες μετά την έκθεση στην ακτινοβολία. · Η ακτινική πνευμονίτις. Εμφανίζεται με αναπνευστικά προβλήματα και πυρετό 5-6 εβδομάδες μετά και εκτεταμένη καταστροφή των κυττάρων του πνεύμονα. Οι άνθρωποι συνήθως πεθαίνουν από καταστροφή του μυελού των οστών. Τα όργανα και οι ιστοί έχουν διαφορετική ευαισθησία στην ακτινοβολία.

Αυτά κι άλλα πολλά ανακάλυψα καθώς έψαχνα τις απαντήσεις μου... Τα οποία με τρομοκράτησαν! Εύχομαι εμείς να είμαστε καλύτεροι άνθρωποι και τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας να ζήσουν πιο φυσιολογικά.

Έγινα κουραστική το ξέρω........... Και ζητώ συγνώμη!

Το δικό μου 2007!

Ο χρόνος που πέρασε ήταν ο πιο καθοριστικός για μένα μέχρι τώρα... Έγιναν τρομακτηκές αλλάγες που ο καθένας από εμας τις έχει περάσει, αλλά εμένα μου φάνηκαν βουνό!!!


Αρχές του 2007 ήμουν στην κοσμάρα μου για κάποιον λόγο που δεν έχω καταλάβει μέχρι και σήμερα!Αν και ήταν ο πιο κρίσιμος χρόνος για εμένα... Έδινα πανελλήνιες εξετάσεις παρ'όλα αυτά το γεγονός δεν με πτόησε να γυρίσω όλα τα κλαμπάκια του περιστερίου και των προαστίων... Τέλη Φεβρουαρίου τρώω μια φλασιά ότι κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ στη ζωή μου... Πέφτοντας με τα μούτρα στο διάβασμα παραμέρισα τα πάντα γύρω μου και βάζοντας προτεραιότητες αφοσιώθηκα στο μέλλον μου. Όχι με το επιθυμητό αποτέλεσμα καθώς πέρασα σε μία σχολή στην Κεφαλονιά "Επικοινωνίας Και Δημοσίων Σχέσεων". Δεν ήταν επιθυμητό καθώς δεν μπουρούσα να αποχωριστώ τη ζωή μου στην Αθήνα αλλά πιο πολύ την μανούλα μου. Φυσικά το όνειρο της μεταγραφής φάνταζε μακρυνό....


Το καλοκαίρι μου το πέρασα δουλεύοντας, τους 2 μήνες τουλάχιστον... Ήθελα να πάω διακοπές βλέπετε, και τελικά πήγα, στην Κύθνο.Ένα τέλειο νησί, ήρεμο με τους <<καλούς>> τουρίστες, είχε νυχτερινή ζωή(όσο χρειαζόταν), κυκλαδίτικα-ερωτικά σοκάκια ήρεμες και τέλειες παραλίες και πολύ καλή παρέα... Ξεκουράστηκα υπερβολικά (θα έλεγα)... Όλη μέρα κοιμόμουν σα ζώω και πήγαινα για μπάνιο! Ύστερα πήγα και εγώ στα πάτρια εδάφη... Στο χωριουδάκι μου στην Εύβοια, εκεί έκανα τις μεγαλύτερες κρεπάλες... Έβγαινα το μεσημέρι και γύριζα το πρωί...


(είμαι μεγάλη ψωνάρα τελικά, σας επιτρέπω να το πείτε!)

Γυρίζοντας στην Αθήνα αποφάσισα να ξαναδώσω παράλληλα έπιασα δουλειά.
Έχασα την σιγουριά του σχολείου και της τσέπης της μαμάς... Ανέλαβα τις ευθύνες μου!!!Επίσης,χώρισα μετά από 3 χρόνια... Τίποτα δεν ήταν ίδιο στη ζωή ...


Αυτός είναι ο απολογισμός 2007 είχαμε τρομερές απώλειες,συνεβησαν όμως και όμορφα πράγματα και αυτά κρατάμε μόνο....Καινούργια χρονιά όμως που ξεκινάει με μια υπέρμετρη αισιοδοξία!

Έλειψα για λίγο διάστημα κι όμως μου φάνηκαν αιώνες....Τελικά ανακάλυψα ότι το blog είναι τρελό σκάλωμα!!!Ελπίζω να είστε όλοι πολύ πολύ καλά και να χαμογελάτε! και μου λείψατε.....................!

καλή χρονιά να έχουμε!

Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έχουμε μια υπέροχη χρονιά. Μια πολύχρωμη χρονιά με υγεία, αγάπη...και ότι άλλο ποθεί ο καθένας από εμάς. Μακάρι ο καινούργιος χρόνος να μας φέρι ότι μας πήρε και μας στέρησε ο παλιός!!!

Μοναξιά μου όλα,μοναξιά μου τίποτα,μην μ'αφηνεις τώρα, που είναι όλα πιο δύσκολα.. Πυξ-Λαξ

Την μοναξιά την έζησα, δεν ξέρω αν έφταιγα εγώ ή έτσι είναι πλέον ο κόσμος. Το κατάλαβα όταν άρχισα να συνειδητοποιώ ότι γύρω μου είχα αρκετούς ανθρώπους αλλά μεταξύ μας δεν υπήρχε κάποια ουσιαστική σχέση. Οι σχέσεις μεταξύ μας ήταν επιδερμικές, τυπικές,συμφεροντιλογικές, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο.Γιατί μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος αλλά να νιώθεις μόνος.

Το <<πρόβλημα>> δεν εστιάζεται μόνο σ'εμένα αλλά σε αρκετούς έφηβους, οι οποίοι ψάχνουν να βρούν κάτι αληθινό στις καρδιές των συνομηλίκων τους για να τους δέσει και να τους ενώσει χωρίς να υπάρχει το συνφέρον,η ζήλια και ο εγωισμός. Κάτι πολύ απλό αλλά και πολύ δύσκολο στο σύνχρονο κόσμο που ζούμε.

Σήμερα παρατηρείται το αντιφατικό φαινόμενο:ενώ οι άνθρωποι έχουν μειώσει τη φυσική απόσταση που τους χώριζε στο ελάχιστο,αντίθετα παρατηρείται μια αυξανόμενη εσωτερική απομάκρυνση στις μεταξύ τους σχέσεις, σε τέτοιο βαθμό,που μιλάμε για μοναξιά του ανθρώπου. ''Ποτέ οι στέγες των σπιτιών δεν ήταν τόσο κοντά και οι καρδιές των ανθρώπων τόσο μακρυά" Σαμαράκης.

Σταδιακά μας πέρασαν την τεχνοκρατική αντίληψη πως το άτομο είναι φορέας παραγωγικών και καταναλωτικών ιδιοτήτων και μόνο, η οποία οδήγησε στη απώλεια της πνευματικότητας και συντέλεσε στον χαρακτηρισμό του ανθρώπου ως εγωιστικού όντος, αδιάφορου για ό,τι συμβαίνει γύρω του πέρα από τον εαυτό του. Δέχεται παθητικά τη μοίρα του και είναι αποξενωμένος και μόνος περισσότερο από ποτέ άλλοτε.


Ίσως αυτό είναι φόβος, ο οποίος δεν έχει αφετηρία εμάς αλλά τρίτα πρόσωπα, έτσι το άτομο δεν μοιράζεται και αφήνεται στη μοναξιά του. Ένα από τα αίτια είναι η αύξηση της εγκληματικότητας και της βίας οι οποίες δημιούργησαν μία κρίση εμπιστοσύνης. Κυρίαρχες η αδιαφορία, η καχυποψία, η διαρκής προσπάθεια άμυνας και επιβολής που οδηγούν στην απομόνωση. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί πως ένα ακόμη αίτιο είναι και η αστυφιλία, η συσσώρευση του πληθυσμού στις μεγαλουπόλεις ενώ έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά, εσωτερικά τους απομάκρυνε, γιατί ο πληθυσμός είναι ανομοιογενής,χωρίς κοινά σημεία αναφοράς.

Επιπρόσθετα ο έντονος ρυθμός ζωής, η φύση της σύγχρονης κοινωνίας, ο καταναλωτισμός, τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας, η αποκοπή από το φυσικό περιβάλλον, όλα αυτά ευθύνονται για την απομόνωση και την αλλοτρίωση των ανθρώπων. Τα οποία έχουν ως συνέπειες το άτομο να οδηγείται σε αδιέξοδες καταστάσεις, καθώς κλονίζεται η ψυχική του ισορροπία.Επίσης δημιουργείται ανασφάλεια και άγχος. Αξιοσημείωτο είναι πως η αποξένωσή μας από τους συνανθρώπους αυξάνει τη θλίψη, καλλιεργρεί τον εγωισμό, την καχυποψία και την αντικοινωνικότητα.

Κατά τη γνώμη μου, αν γίνει μια ατομική και μαζική προσπάθεια το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί.Αρχικά το άτομο πρέπει να κάνει αξιολογική επανατοποθέτηση της ζωής του. Ο άνθρωπος πρέπει να ξαναγίνει αξία και όχι μέσο.Αντίθετα τα υλικά αγαθά πρέπει να γίνουν μέσο και όχι αυτοσκοπός, ο άνθρωπος από μόνος του πρέπει να μάθει να καταναλώνει χωρίς να καταναλώνεται. Όταν θα κάνουμε εμείς την αρχή, να βρούμε προσβάσεις επικοινωνίας με τον συνάθρωπο χωρίς να φοβόμαστε, θα έχουμε κάνει ένα τεράστιο βήμα στην απίλυση του προβλήματος <<της μοναξιάς του σύγχρονου κόσμου>>.

Επιλογικά θα έλεγα πως μέσα στη σιωπή της μοναξιάς ο άνθρωπος βρίσκει μερικές φορές ανακούφιση, παρηγοριά, γαλήνη... Όμως για έναν έφηβο, και η συνεχής αυτή κατάσταση για έναν ενήλικα, η μοναξιά ισοδυναμεί με κατάθλιψη,λύπη και απογοήτευση. Το ευτυχές είναι πως υπάρχει ακόμα κάτι αληθινό,σκοπός είναι να το προφυλάξουμε και να το κρατήσουμε. Με την υπόδειξη του "πραγματικού" θα βοηθήσουμε τους συναθρώπους μας να δουν διαφορετικά τη ζωή και να ξεφύγουν από τη μοναξιά διώχνοντας φόβους, δείχνοντας το πραγματικικό τους πρόσωπο και αγάπη.Τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο ξέρω ότι θα νιώσουν γεμάτοι μέσα τους...!

Ένα όμορφο αλλά κουραστικό ΠΣΚ!

Πέρασα ένα τέλειο τριήμερο!Ήρθαν οι φίλοι μου από Ιταλία που είχα τρεις μήνες να τους δω και μου είχαν λείψει πάρα πολύ... Πήγα στο χωριουδάκι μου το Σάββατο βγήκα, ήπια και γύρισα ως συνήθως για τα δεδομένα του χωριού πρωί! Είδα και τον αδερφούλη μου, πνευματικός μεν αλλά αδερφός, φαντάρος το νινί... Κυριακή βράδυ γύρισα Αθήνα, ήρθαν με πήραν και πήγαμε Βέρτη!ξεπρησμένη και κουκλάρα πια,πέρασα πολύ όμορφα και το χάρηκα...

Δεν με είδε καθόλου το σπίτι μου όπως καταλάβατε! Καλή βδομάδα σε όλους σας!

Μεθάω!!!

Ο Παύλος, μου έδωσε την ευκαιρία να σας πω με τι μεθάω....

μεθάω λοιπόν......

Όταν έχω γύρω μου αγάπη....

Όταν βλέπω ένα τέτοιο φεγγάρι,που μοιάζει με ήλιο,με παρέα που γουστάρω....

Όταν βλέπω τη φύση να μεγαλουργεί....

Όταν ονειρεύομαι κάτι πραγματικά ωραίο...

Όταν βλεπω τη μαμά μου χαρούμενη.....